De volgende nacht was onrustig.
Niet in de lucht, noch in de sneeuw…
in de werkplaats.
Een tochtvlaag was door een nochtans goed gesloten raam naar binnen geglipt.
Het dwarrelde rond de menselijke voorwerpen die al waren aangekomen:
de ear muffs,
de getwiste muts,
en zelfs het kleine Sint-Lucia-kaarsje.
Pipette trok haar schouders op.
— "Het lijkt wel… een wind die naar iets op zoek is."
Ludo huiverde.
— "Of naar iemand."
Rudolf hief zijn hoofd. Zijn oren trilden — een teken van krachtige magie.
— "Die wind daar komt niet van hier.
Hij waait uit de wereld van de mensen… maar niet uit een huis, noch van een markt.
Hij komt uit een doorgang."
Het Magische Kompas begon langzaam te draaien, alsof het een onzichtbare adem volgde.
Toen schitterde het portaal met een zilverachtig, koud, bijna metaalachtig licht.
Een nieuw venster opende zich:
✨ een brug omzoomd met lichtjes
✨ een kalme rivier
✨ hoge gevels
✨ silhouetten op de fiets ondanks de kou
✨ een aanhoudende wind die door de straten glijdt
Pipette knipperde met haar ogen.
— "Is dat… Nederland?"
Rudolf knikte.
— "Rotterdam… Utrecht… of een dorp bij de dijken. Daar is de wind een bewoner. Hij spreekt. Hij wijst de weg."
Een groep mensen kwam voorbij, hun mutsen stevig vasthoudend tegen de windstoten.
Onder hen droeg een kind iets dat de aandacht van Ludo trok:
een zwarte, soepele bivakmuts, die het hoofd en de nek beschermde.
Groubelin glimlachte.
— "Een harnas van stof tegen de wind. Ze noemen dat… een balaclava."
Het portaal trilde.
En net als de voorgaande voorwerpen
stak de bivakmuts de grens over.
Ze landde geruisloos op een plank.
Maar de lucht eromheen… leek minder koud.
Pipette nam haar in haar handen.
Het was alsof ze een fragment van de zachte nacht vasthield.
Rudolf kwam dichterbij.
— "Deze menselijke bescherming zou ons kunnen helpen om door de stromingen van het portaal te reizen.
Want we kunnen het licht niet volgen… als we de wind niet kunnen doorkruisen."
De elfjes begrepen dat de weg verderging:
ze moesten leren hoe ze zich konden beschermen,
zoals de mensen dat al lang geleden hadden geleerd.