Die nacht groeide het portaal nog een klein beetje.
Niet genoeg voor een elfje om erdoorheen te kunnen, nog niet, maar genoeg om meerdere menselijke plekken tegelijk te onthullen, alsof de hele wereld probeerde een boodschap te sturen.
Pipette was de eerste die erheen ging.
Op het scherm tekende zich een straat af, versierd met grote houten bogen verlicht door kleine kaarsjes. Elk raam leek wel een ster te dragen.
— "Is dat... Duits?" fluisterde ze.
Rudolf boog zachtjes zijn hoofd.
— "Erzgebirge. Waar mensen het licht in hout snijden."
Het beeld verschoof toen naar een ander decor:
een mooi Belgisch pleintje, verlicht door een oranje gloed.
Kinderen zetten hun schoen voor een deur, een teken dat het bezoek van Sinterklaas had plaatsgevonden.
De lucht leek nog warm van speculaas en mandarijnen.
Pipette zuchtte, ontroerd.
— "Oh... het ruikt naar de tederheid van eergisteren."
Ludo bekeek het tafereel met glimmende ogen.
— "Het lijkt wel alsof de menselijke magie tegen ons praat."
Toen verscheen er een derde beeld in de halo:
een Parijs balkon versierd met fijne slingers, een witte ster hangend voor een raam, en op de reling lag een gebreide muts zachtjes te drogen in de winterzon.
Groubelin glimlachte even.
— "Parijs... zelfs hun mutsen zijn elegant."
De drie beelden bleven een tijdje in het licht hangen.
Rudolf bekeek ze langdurig.
— "Drie landen. Drie soorten licht. Drie tradities.
De mensen bereiden zich elk op hun eigen manier voor op Kerst... maar ze delen hetzelfde verlangen."
Toen verscheen er een rode draad.
Een draad zo licht als een gloed, die door de drie beelden heen ging, ze met elkaar verbond en daarna meteen weer verdween.
Pipette bracht een hand naar haar mond.
Ze begreep het.
— "De draad van de muts... hij circuleert in hun tradities.
Hij ging door hun licht... door hun feesten... door hun handen..."
Ludo haalde diep adem.
— "Om de muts van de Kerstman terug te vinden, moeten we het licht van de mensen volgen."
Het portaal trilde met een lichte, bijna onmerkbare zucht.
De zoektocht was zojuist uitgebreid.
Hij was zojuist Europees geworden.